Site en franšaisView this website in English
 

Oppervlak en reliëf (tweede deel)

Het landschap op Venus is zeer verschillend in ieder halfrond: in het noorden is het meer bergachtig, met plateaus, in het zuiden zijn er uitgestrekte lavavlaktes.

Vue hémisphérique de Vénus obtenue à partir des données récoltées par la sonde Magellan, centré sur 90 degrés de longitude est. Magellan a cartographié 98% de la surface de Vénus avec une résolution approchant les 100 m. L’image ci-dessus a été réalisée à partir d’une mosaïque d’images. L’absence de données de certaines zones a été comblée par celles recueillies par le radar d’Arecibo (Porto Rico), ainsi que par les données altimétriques des sondes Venera et Pioneer-Venus. Un traitement d’images adapté a été utilisé pour améliorer le contraste et accentuer les détails. Les couleurs sont attribuées en fonction de l’altitude : en bleu, les dépressions et en rouge le relief.
 
(credit: NASA)
Hemisferisch beeld van Venus rond 90° oosterlengte, verkregen uit data verzameld door de Magellan sonde. Magellan bracht 98% van het Venusoppervlak in kaart met een resolutie van ongeveer 100 m. Dit beeld werd opgebouwd uit een mozaïek van beelden. De ontbrekende gegevens in bepaalde gebieden werden aangevuld met gegevens verzameld door de Arecibo radar in Porto Rico en met hoogtegegevens van de Venera en Pioneer-Venus sondes. De gebruikte beeldverwerking werd gekozen om het contrast te verhogen en de details te benadrukken. Kleuren werden toegekend als functie van de hoogte: lage gebieden zijn blauw en hogere gebieden zijn rood.

Het oppervlak van Venus bestaat voornamelijk uit uitgestrekte, glooiende vlaktes (70%), waarbij de hoogteverschillen niet meer dan 1000 m bedragen. Deze vlaktes kregen de naam Planitiae: sommigen hebben nog een eigen naam, zoals Atalanta Planitia, Guinevere Planitia of Lavinia Planitia. Deze immense vlaktes zijn ook bezaaid met grote, ondiepe kommen ( met een diameter van 400 tot 600 km, maar slechts 200 tot 700 m diep). Dit zijn de overblijfselen van impactkraters.

Er zijn ook talrijke plateaus en bergen aanwezig. Twee reusachtige plateaus (allebei Terra genoemd) gelijken op onze continentale platen:

  • Ishtar Terra dat zich bevindt op het noordelijke halfrond (70° noorderbreedte). Het heeft dezelfde grootte als Australië – 1000 km lang op 1500 km breed. Langs de oostelijke rand van dit plateau vinden we de hoogste bergen op Venus (meer dan 9000 m), waarbij Mount (berg en vulkaan) Maxwell er boven uitsteekt met een hoogte van 11800 m en een omtrek van 750 km. In het centrale deel en meer naar het westen treffen we een ander verhoogd plateau aan, Laksmi Planum, dat met 3000 tot 4000 m de naburige vlaktes domineert. Laksmi Planum is een immens plateau met een diameter van 2500 km, dit is 3 keer de grootte van het Tibetaans plateau.
  • Aphrodite Terra, gelegen ten zuiden van de evenaar. Dit gigantische plateau is even groot als Zuid-Amerika, ongeveer 15000 km lang. In het oosten steekt een bergketen er tot 4000 m bovenuit, de bergen in het westen bereiken een hoogte tot 9000 m, in het bijzonder Maat Mons, Venus tweede hoogste top (9000 m hoog). Deze berg is ook een vulkaan die misschien nog actief is. De sonde Magellan detecteerde immers recente lava in de omgeving.
  • Er zijn nog andere plateaus die oprijzen uit de vlaktes van Venus, maar zij zijn veel minder indrukwekkend dan de twee die hierboven beschreven worden. We kunnen toch nog Alpha Regio vermelden, een gebied dat bestaat uit kommen, bergkammen en plooien in alle richtingen, met een gemiddelde hoogte van 4000 m. En dan is er nog Beta regio. Dit gebied is opmerkelijk omdat we er grote vulkanische structuren aantreffen waarvan de relatief recente toppen tot 4000 m hoog zijn.
  • Diepe groeven, soms honderden kilometers breed, vele duizenden meters diep en duizenden kilometers lang, doorkruisen het oppervlak van de planeet (20% van het Venusoppervlak). Het meest noordwestelijke deel van Aphrodite Terra is een enorme vallei, 250 km breed en 2250 km lang, waarin zich het laagste punt van Venus bevindt, 2900 m onder het gemiddelde niveau.
Link naar de website van het Federaal Wetenschapsbeleid
Link naar de Federale Portaalsite