Site en franšaisView this website in English
 

Regen en bliksem

Regen op Venus

Het is interessant te vermelden dat de veelvoorkomende regenbuien van zwavelzuur op Venus nooit het oppervlak bereiken. Gevormd in de wolkenlaag tussen 48 en 58 km, komen deze zure druppels in contact met zodanig hoge temperaturen bij 30 km dat ze verdampen. Zwavelzuur verdampt bij ongeveer 300 °C en ontbindt in water en zwaveldioxide. Deze gassen stijgen en voeden de wolken. In tegenstelling tot wat men zou denken is zure regen op Venus dus geen belangrijke oorzaak van oppervlakte-erosie.

Bliksem op Venus

De Pioneer-Venus sonde nam zelfs bijna permanent gerommel waar, veroorzaakt door de dikte van de Venusatmosfeer die de geluidsvoortplanting versterkt. Dit werd geïnterpreteerd als het bewijs voor het bestaan van donder op Venus.

Toen de Cassini-Huygens sonde 2 keer voorbij Venus vloog vooraleer naar Saturnus te vertrekken, nam het alle emissies van Venus op om elektrische ontlading waar te kunnen nemen. Maar er werd niets gedetecteerd. Momenteel worden hiervoor drie hypothesen gevolgd:

  • ofwel zijn er eigenlijk geen bliksemschichten op Venus,
  • of ze zijn 100 keer zwakker dan op Aarde en ze konden daardoor niet waargenomen worden
  • of ze zijn zeldzaam en kwamen niet voor toen Cassini-Huygens passeerde.

Wetenschappers zijn niet verbaasd over de afwezigheid van bliksem. Elektrische ontladingen worden veroorzaakt door verticale bewegingen van wolkenmassa’s. De atmosferische circulatie op Venus volgt echter een horizontale beweging.

Link naar de website van het Federaal Wetenschapsbeleid
Link naar de Federale Portaalsite