Site en franšaisView this website in English
 

Vulkanisme

Venus was 200 tot 500 miljoen jaar geleden vulkanisch erg actief. Op de kaarten die dankzij de Magellan-missie gemaakt konden worden, zien we duizenden vulkanen van minstens 10 km diameter en 274 vulkanen met een diameter tussen 20 en 100 km. 156 vulkanen zijn groter dan 100 km en er zijn kraters van meer dan 1.5 km diameter, terwijl de grootste krater een diameter van 280 km heeft.


Les cratères d’impact sont répartis de manière aléatoire sur l’entièreté de la surface de Vénus. La plupart (points blancs) sont restés inchangés et sont concentrés dans certaines zones telles que l’Aphrodite Terra. Des régions de faible densité de cratères (zones bleues) sont souvent situées sur des plateaux élevés. Les régions de plus forte densité correspondent en général aux plaines.

De impactkraters zijn willekeurig verspreid over het totale oppervlak van Venus.
(credit: NASA) Lees meer

We zien ook lavahopen ( een min of meer ronde heuvel ontstaan door een trage uitbarsting van lava) met een diameter van 15 tot 90 km. Verder zijn er plateaus en enorme bergen, waarbij de grootste, Mount Maxwell, 11000 m hoog is.

We merken ook coronae op, vreemde cirkels van plooien en barsten in de korst, waarbij de grootste 2600 km in diameter is.Nochtans, tijdens 3 jaar observatie, heeft de Magellan sonde nooit een uitbarsting op Venus waargenomen. Het lijkt alsof de vulkanen momenteel slapen.

Op de beelden, genomen door verschillende sondes die naar Venus gestuurd werden, zien we verschillende impactkraters van gemiddelde grootte gelijk verdeeld over het oppervlak. Dit wijst erop dat het oppervlak relatief jong is. Er zijn geen kleine kraters op Venus.

De dichte atmosfeer van de planeet verbrandt de meeste kleine asteroïden en kometen. Enkel de grote objecten raken de grond: er zijn minder dan 1000 impactkraters op Venus.

De heersende theorie onder planetologen is dat een ‘recente’ stijging van de interne activiteit grootschalige uitbarstingen tot gevolg had die het oppervlak voor het grootste deel vernieuwd hebben.

Les terrains sur Vénus consistent principalement de plaines volcaniques (bleu). Au sein de ces plaines, existent des régions déformées telles que les tesserae (rose), des structures volcaniques telles que des couronnes (pêche), des rivières de lave (rouge) et des volcans de différentes tailles (orange). Les volcans ne sont pas concentrés en chaînes comme sur Terre, indiquant l’absence de tectonique des plaques.
Cette carte géologique indique les différents types de terrain et leur âge respectif déduit de la densité de cratères. Les volcans et couronnes semblent être localisés le long des zones de rift équatoriales plus jeunes (bleu). Les tesserae, plaines et crêtes sont plus âgées (jaune).
Venus bestaat vooral uit vlakten (blauw). (credit: NASA) Lees meer
Deze geologische kaart geeft verschillende terreintypes en hun respectievelijke ouderdom aan. (credit: NASA) Lees meer

In 3 jaar van radarwaarnemingen (1990 tot 1993), heeft Magellan geen nieuwe lavastromen waargenomen in het landschap. Dit suggereert dat het vulkanisme op Venus momenteel niet erg actief is.

Misschien is het verrassend goede behoud van de planeet misleidend: er is zeer weinig erosie op Venus omdat er geen regen is en de dikke atmosfeer van koolstofdioxide speelt eerder een beschermende rol dan een destructieve. Merktekens die recent lijken kunnen in werkelijkheid tientallen of misschien zelfs duizenden miljoenen jaren oud zijn.

Meer info

Link naar de website van het Federaal Wetenschapsbeleid
Link naar de Federale Portaalsite